Het ontstaan van WendyLampen(.com)

Een tijd lang was ik werkzaam aan een Hogeschool voor speciale onderwijszorg. De woorden ‘speciaal’ en ‘zorg’ zetten me voortdurend aan tot (her)denken Wat maakt onderwijs speciaal? En waarom besteden we aan dat speciale zoveel zorg? En is zorg dan beperkt tot ‘het’ onderwijs? Want onderwijs is leren. En leren doe je niet alleen binnen onderwijs.

Op zichzelf genomen is ‘leren’ en ‘opvoeden’ zorgzaam omgaan met het ontwikkelen van de medemens. Zorgzaam en bedachtzaam kennis en ervaringen delen zodat die medemens voor zichzelf een plekje verwerft waar die zich kan ontplooien, zichzelf kan realiseren en zich daarbij goed en gewaardeerd voelt. Dát op zich is toch speciaal. Dat maakt ieder mens tot het unieke wezen dat hij is. Vanuit die drive en passie voor waardering en in de lijn van diezelfde zelfrealisatie ben ik mijn droom gaan volgen. Ik gaf mijn job op en ging filosofie studeren.
 En ja, het is beangstigend om een goed inkomen en een mate van zekerheid in te ruilen voor het onbekende.

Ik heb al een praktijk met consultaties waarin ik mensen hun mogelijkheden laat ontdekken. Samen met hen verken ik hoe ze zich kunnen ontplooien. In feite is dat voor mij geen onbekend terrein. Ik deed voorheen ook aan onderzoeks-begeleiding en coaching. Ik gaf les aan verschillende soorte groepen, niet alleen in het (hoger) onderwijs. Daarbij zette ik mijn didactische vaardigheden in om samen met de groep te komen tot wat zij nodig hadden om te leren. Dat deed ik  op net dezelfde manier als ooit met mijn leerlingen, met en ook die zonder, autisme.

Ik wist ook wat ‘freelancewerk’ betekende. Vanuit opdrachten voor een, toen nog groot toonaangevend kennis- en vormingscentrum in België, gaf ik lessen en trainingen in binnen- en buitenland. Ik mocht leren hoe verschillende culturen hun ‘mensvisie’ opbouwden. Hoe die culturen staan  tegenover de mens als geheel en kijken naar zijn mogelijkheden en beperkingen. Ik had het geluk om met verschillende leeftijden en ontwikkelings-leeftijden te werken en daarnaast trainingen en lessen te geven aan lerende professionals.

Mijn specialisatie in autisme, zowel als mijn eigen wijze van denken gevormd door mijn autisme,  gaf mij de mogelijkheid om een breed en diepgaand inzicht te ontwikkelen in de verschillende breintypes en cognitieve stijlen. Zo werd ik me er steeds meer van bewust dat ik genoeg pijlers heb om op terug te vallen, het onbekende is in werkelijkheid al voor een groot deel bekend en net dat reduceerde de angst voor het onzekere.

Vanuit dat besef ging ik verder met mijn zelfrealisatie. Het is immers zo dat je door je te baseren op wat je weet en kan en daarop verder te leren van en met anderen jij jezelf steeds meer blijft ontwikkelen. En dit op zijn beurt gaf me de daadkracht mijn eigen droom en verlangen tot werkelijkheid te laten worden: www.wendylampen.be werd een feit.

Ik kan doen waar ik goed in ben: lezingen of lessen geven,  mensen ondersteunen en begeleiden – ik noem het liever niet ‘coachen’- in hoe je net als ik, met mijn ‘Aspergerbrein’, jezelf kan ontwikkelen zodat je een plekje verovert op deze wereld en je gewaardeerd wordt om wie je bent en je daardoor ook beter gaat voelen.

Ondertussen krijg ik enthousiaste reacties op mijn lezingen, de lessen maar ook van individuele cliënten die laten weten dat de manier waarop ik samen met hen naar de wereld kijk hen weer nieuwe perspectieven biedt om met hun eigen leven verder te gaan. En helemaal bijzonder waren de reacties van een groep ‘zorgverleners’ – waarvan de meeste zichzelf niet als mens met autisme bestempelen- hoe ook de handvatten die ik hen gaf als ondersteunend voor diegenen met autisme voor wie ze zorg dragen, zij zelf gaan gebruiken voor hun eigen ontwikkeling. Dat zijn wat mij betreft de cadeau’s in het leven: kleine extra’s die het verschil maken en mij blijven stimuleren om verder te gaan op de weg die ik ben ingeslagen…een verwezenlijking die ik iedereen toewens.